Türkiye Selçukluları ve beylikleri, topraklarının bir bölümünü vakıf olarak değerlendirmişlerdir. Vakıf, bir toprağın veya bir malın hayır işlerine ayrılmasıdır. Toprak, vakıf durumuna sokulunca artık onu kimse, bir başka amaçla kullanamazdı. Selçukluların bu uygulamalarında; I. vergi gelirlerinin azalmasını önlemek, II. sosyal ve hayır kurumlarının sürekliliğini sağlamak, III. toprakların parçalanmasını önlemek amaçlarından hangileri etkili olmuştur?
